فرازی از مجموعه " عشق د موکراتیک " تالیف دکتر حسین رجا یی :
اما
مگر آن لکاته ها با موجودات مذکری خارج از این کره خاکی و غیر از مردان
آن جوامع خلوت می کنند ؟
این
در وجود آنان نهفته است که علیرغم تماس
فیزیکی تقریبا همیشگی آنان با لکاته ها
لکاتگی و هرزگی می شویاند و به وجود مبارک و مقدس زنان اثیری باز می
گرداند .
حال آنکه در جوامع مرد سالارانه مزمن (سنتی) در نهایت
دو گروه لکاته و اثیری منفک ساخته است و با ویرانی این ساختاراغلب
ریاکارانه
ریشه دار اقتصادی مستقل خواهد گشت و به صورت عادلانه ای
شد.
آن روز شاید بتوان نام خانوادگی مادران را نیز بر فرزندان اطلاق نمود و شوهران نیز با اسم فامیلی
همسرانشان خوانده شوند. روزی که سقط جنین مطلقا" آزاد خواهد بود
خواهند داشت که بدون اینکه از حرامزاده خوانده شدن نوزادشان بترسند
و بدون ترس از عواقب اقتصادی و خانوادگی آن
در اینجا بی مناسبت نیست جهانی خیالی را تصور نماییم که در آن
داشته باشند و به خاطر اندرونی و بیرونی کردن مردان
تفکیک نمایند و ... . شاید این تصور
جریحه دار نماید. اشکالی هم ندارد.
بگذار لااقل بدین سبب
انسانها (چه مرد و چه زن) بپرهیزند . کرامت انسانی بجز در سایه عدالت و آزادی بر آورده نخواهد شد و
آنروز دیگر عشق هم برابرانه و عادلانه و هم آزاد وهم دموکراتیک شمرده
خواهد شد.